bas elfrinkPublicaties

Boeken en artikelen voorbij de linkse kerk, verder dan (groen)links.

icon

In de Pers

 

Links wil weer één front vormen

Uit: Trouw - Links wil weer één front vormen
Romana Abels − 16/05/2015

Met daarin de volgende passage over het initiatief van Bas Elfrink:

'Menselijke maat is de norm'

GL'er van het eerste uur strijdt er al jaren voor. Hij woont mijlenver buiten de Randstad, maar heeft ontegenzeglijk het meeste doorzettingvermogen: het GroenLinks-lid van het eerste uur Bas Elfrink. Al jaren strijdt hij voor samenwerking met andere linkse partijen. Hij zegde er eens zijn lidmaatschap voor op (maar keerde ook weer terug) en publiceerde in eigen beheer twee lijvige boeken over links. Op internet beheert Elfrink de website van 'Buro verder dan links', die zegt een eigentijdse invulling te willen geven aan oude 'linkse' idealen en 'linkse krachten' te willen bundelen. "Wat links is, is onduidelijk", vindt hij. Bovendien zijn bestaande politieke partijen te veel elkaars concurrenten. Net als de nieuwe fractievoorzitter Jesse Klaver strijdt Elfrink tegen de 'economisering' van de samenleving, al is die term van Klaver. Bas Elfrink heeft zijn eigen omschrijving: "De waarde van dingen wordt niet alleen in geld uitgedrukt. De menselijke maat is de norm."

Lees het hele artikel ...

 

icon

Artikelen

GroenLinks – What ’s in a name?

Van: Bas Elfrink
baselfrink@xs4all.nl
Verzonden: zondag 16 december 2012 19:46
Aan: 'bureaudehelling@groenlinks.nl'
Onderwerp: reactie 'waar we staan en wat we willen'

Op 1 mei j.l. zegde ik mijn lidmaatschap van GroenLinks op, na er vanaf het ontstaan actief in geweest te zijn. De druppel was het Kunduz-akkoord, na de eerdere Kunduz-missie. Meer in het algemeen vond ik de partij teveel naar het politieke midden afgegleden; de (groen)linkse wortels verloochend.

Recent, op het dieptepunt van de crisis in GroenLinks, ben ik weer lid geworden. Omdat deze crisis ook mogelijkheden biedt om de partij weer te laten zijn waar ze voor bedoeld is, zij het aangepast aan de eisen van deze tijd. En ook omdat er geen echt goed alternatief voor GroenLinks bestaat. De linkse samenwerking is uit beeld, de PvdA koestert zich als vanouds in de macht en de SP in het eigen gelijk. De Partij voor de Dieren is wel groen maar niet links, D66 wil het radicale politieke midden zijn.

Met anderen ben ik de beweging GroenLinks Van Onder Op begonnen. Om GroenLinks van onder op weer op te bouwen als groene èn linkse partij. Want juist in die unieke combinatie ligt de kracht en het bestaansrecht van GroenLinks.

We hadden een bijeenkomst in Lokaal de Revolutie in Zevenaar en waren begonnen aan het opstellen van een ‘oproep’ aan het komende congres.

En toen was daar het pamflet van Wijnand. Wat mij betreft echt een uitstekend, inspirerend verhaal met een wenkend perspectief voor de partij. Natuurlijk, zoals Wijnand zelf ook al aangeeft, is het nog niet compleet en in ontwikkeling. Maar hij schetst heel overtuigend de onverbrekelijke samenhang tussen groen en links en vernieuwt en versterkt daarmee het inhoudelijk fundament van GroenLinks. Van Onder Op had het niet mooier kunnen zeggen. Wat mij betreft is ‘waar we staan en wat we willen’ een prima uitgangspunt voor (discussie over) de koers van GroenLinks. Laat het congres er zijn voordeel mee doen!

GroenLinks heet dus niet voor niets groen-links. Maar is de naam van de partij nog wel de mooiste vlag op de lading?

Het begrip ‘links’ is niet eenduidig; dwars daar doorheen loopt de tot niets leidende tegenstelling progressief / modern / vernieuwend versus conservatief / ouderwets / behoudend.

Het begrip ‘groen’ wordt gekaapt door partijen die niet links zijn, alsof daar geen samenhang tussen zit.

Het verbindende begrip tussen links en groen, de kernwaarde van GroenLinks, is wellicht ‘solidariteit’. Tussen mensen, volkeren en generaties.

Er is behoefte aan een partij ‘verder dan links’, met die verbindende waarde. Een partij die links-rechts, progressief-conservatief, insiders-outsiders en andere etiketten overstijgt. Die partij zou GroenLinks kunnen zijn; ‘waar we staan en wat we willen’ laat zien hoe dat inhoudelijk mogelijk is. Maar kunnen we dan ook niet beter de naam van de partij veranderen? Bijvoorbeeld in:

GROENROOD

Deze naam is overigens niet helemaal origineel: googelen levert in ieder geval in het Belgische Deinze een partij GroenRood op.)

Met ons nieuwe oude verhaal en een nieuwe oude partijnaam kunnen we een doorstart maken.

GROENROOD kan ècht ‘klaar voor de toekomst’ zijn. Zo’n partij kan een grotere groep mensen aanspreken. Mensen die de noodzaak van fundamentele maatschappijverandering zien, maar genoeg hebben van allerlei politieke schijntegenstellingen. Het zou de broodnodige doorbraak in het partijpolitieke landschap kunnen betekenen.

Bas Elfrink,
oud-wethouder, Verder dan Links

 

kom naar GROENLINKS VAN ONDER OP

Na de verkiezingsnederlaag en al het interne ‘gedoe’ binnen GroenLinks, is nu een commissie bezig met de evaluatie. Die moet leiden tot een congres in maart. Dat willen wij niet lijdzaam afwachten.

Wij willen nu beginnen met het van onder op weer opbouwen van GroenLinks als toekomstgerichte groene èn linkse partij. Wij denken dat er nog steeds behoefte is aan een GroenLinks dat fundamentele maatschappijvernieuwing beoogt en zich dus niet in het politieke midden ophoudt. Juist de combinatie van groene èn linkse waarden vormt het bestaansrecht van GroenLinks.

Dat geldt eens te meer in tijden van een VVD-PvdA-kabinet, dat geen wezenlijk alternatief biedt voor het markt- en kapitaaldenken. Zo wordt de oorzaak van de huidige financieel-economische crisis niet bestreden en worden humanitaire waarden in de samenleving afgebroken.

Er is een open discussie nodig over de belangrijkste waarden van GroenLinks, over de bestaansreden van de partij.

Wij nodigen iedereen die zich aangesproken voelt uit om samen deze discussie vorm en inhoud te geven. Leden van GroenLinks, afgehaakte leden, groene en linkse mensen op zoek naar een partij. Een ieder is van harte welkom bij de bijeenkomst GroenLinks van onder op : zondag 25 november 2012 van 13.30 – 16.30 uur (met aansluitend mogelijkheid tot tapas-maal) in Lokaal de Revolutie, Markt 4 te Zevenaar

initiatief GroenLinks van onder op

 

Open brief aan: partijvoorzitter GroenLinks

Betreft: opzegging lidmaatschap

Duiven, 1 mei 2012

Beste Heleen,

Een week geleden sprak ik je met een delegatie van Kritisch GroenLinks, op de kamer van Jolande Sap op het Haagse Binnenhof. Met op de achtergrond het Kamerdebat over de val van de gedoogcoalitie. Het gesprek ging onder meer over ‘linkse samenwerking’ en ik ging best positief gestemd de deur uit. In de dagen erna kwam ineens het zogenoemde ‘Kunduz-akkoord’ tot stand.

De deelname van GroenLinks aan de ‘Kunduz-coalitie’, is voor mij nu de directe aanleiding mijn lidmaatschap van GroenLinks op te zeggen.

Hoewel nog niet helemaal duidelijk is wat de afspraken in het akkoord precies betekenen en wat de status van het akkoord is, zitten er zeker goede zaken in. Echter, voor die relatief kleine verbeteringen ten opzichte van het Catshuis-akkoord, heeft GroenLinks wel in moeten stemmen met de rest van dat akkoord. Dat betekent dat de rekening voor de crisis toch grotendeels bij de verkeerde mensen en verkeerde zaken terechtkomt. Er is geen sprake van een ‘linkse oplossing voor de crisis’.

Natuurlijk begrijp ik dat er in een democratie altijd compromissen gesloten moeten worden en dat de situatie zodanig is, dat pijnlijke maatregelen niet uit kunnen blijven. Maar die pijn kan en moet veel eerlijker verdeeld.

De crisis is geen natuurramp, de 3 % van ‘Brussel’ geen natuurwet en het ‘algemeen belang’ bestaat niet. Met andere woorden; de crisis is ontstaan ten gevolge van de keuze voor een bepaald soort beleid en bij de ‘oplossing’ ervan zijn er ook weer verschillende politieke keuzen mogelijk. Het is niet zo dat we in tijden van crisis even de politiek aan de kant kunnen zetten, doen wat ‘objectief’ gezien in ’s lands belang nodig is, om daarna weer gezellig de oude politieke bondgenoten op te zoeken en de stellingen te betrekken. De keuze voor een bepaalde aanpak van de crisis komt voort uit de politieke ideeën van een partij, niet uit bepaalde economische wetmatigheden of iets dergelijks. Er is niet maar één weg uit de crisis.

Ik constateer dat GroenLinks (opnieuw) gekozen heeft voor het politieke midden. In plaats van met wisselende Kamermeerderheden linkse verbeteringen af te dwingen, heeft GroenLinks, samen met D66 en CU, ervoor gekozen om te helpen hozen op het lekke bootje van het kabinet, dat door de PVV reeds verlaten was. Het ware beter geweest dat bootje te laten zinken en daarna pas de reddingsboeien toe te werpen.

Van D66 is het te begrijpen, natuurlijk, die partij hoeft helemaal niet ‘over de eigen schaduw heen te springen’ maar krijgt gewoon bijna helemaal wat ze wil. Maar voor GroenLinks staat het haaks op de partij-idealen, althans zoals ik die beleefde.

Sinds ongeveer anderhalf jaar ben ik, naast GroenLinks, ook lid van de PvdA en de SP. Dit heb ik gedaan als ‘statement’ voor de wens tot linkse samenwerking en tegen het afglijden van GroenLinks naar het politieke midden. Sindsdien heb ik beide partijen intensief ‘gevolgd’. Ook ben ik actief in Een Ander Nederland en Links Forum i.o.

Afgelopen zaterdag was ik in Utrecht bij de ‘politieke ledenraad’ van de PvdA. Die krijgt momenteel veel kritiek omdat ze niet tot de ‘Kunduz-coalitie’ toegetreden is. Hoewel het optreden van de PvdA in de afgelopen week ook niet altijd even gelukkig was, heeft zij m.i. inhoudelijk de juiste keuze gemaakt. Ze heeft een lastig uit te leggen, maar goed en consistent verhaal. De negatieve beeldvorming rond dit sterke verhaal, leidt tot virtueel zetelverlies in ‘de peilingen’. Dat op zich is al reden voor mij om de PvdA hierin te willen steunen. Ik houd meer van vechtende twijfelaars dan van zelfvoldane winnaars met grote woorden.

Dus toen iemand zich vertwijfeld afvroeg of de PvdA nog wel vrienden overhoudt, voelde ik mij geroepen het woord te nemen. Ik heb mij aangeboden als “nieuwe vriend van de PvdA”. Het was tijd om “kleur te bekennen”.

Mijn beslissing om mijn GroenLinks-lidmaatschap op te zeggen komt niet uit de lucht vallen. Vaker heb ik getwijfeld en op het punt gestaan. Recent nog inzake de verworpen motie rond ‘linkse samenwerking’ en vooral de surrealistische politiemissie te Kunduz.

Het doet ook pijn, ja. Vanaf de totstandkoming in 1989 heb ik veel van mijn ziel en zaligheid in de partij gestopt en ben ik non-stop actief geweest in vele functies. Zo was ik o.m. secretaris van de Vereniging Groen Links, voorzitter van het fusieproces tot Dwars, lid van het eerste partijbestuur, project- en (verkiezings-)campagnecoördinator op het landelijk partij-bureau, chauffeur van Femke, afdelingsvoorzitter-gemeenteraadslid-wethouder te Duiven en tot op heden lid van de partijraad.

Maar ik zie nu geen goede mogelijkheden meer de koers van GroenLinks naar het politieke midden nog te keren. In mijn ogen is GroenLinks geen linkse partij meer. Daarom hoor ik er niet langer thuis. Ook ik moet ‘mijn verant-woordelijkheid nemen’, ‘over mijn schaduw heen springen’, ‘de rug recht houden’ enzo. Kortom: kleur bekennen.

Het is vandaag 1 mei. En de linkse samenwerking is verder uit zicht geraakt, terwijl die juist nu zo nodig is. Ook de PvdA wees zaterdag een motie van de JS af, die ervoor pleitte dat PvdA-GroenLinks-SP elkaar stevig vasthouden. Het is weer ieder voor zich. Helaas is links er altijd al goed in geweest om onderling strijd te voeren.

Toch was, is en blijft linkse vernieuwing en –samenwerking mijn droom en streven. Ik ga me daar nu sterk voor maken in Links Forum i.o. Graag werk ik hierin samen met leden van GroenLinks, PvdA, SP en andere linkse mensen.

Ik kijk om naar GroenLinks met een zekere weemoed en teleurstelling, maar zonder rancune. We komen elkaar ongetwijfeld weer tegen. Want uiteindelijk delen we toch veel dezelfde waarden.

Met vriendelijke groet, Bas Elfrink

 

 

icon

Gepubliceerde boeken


Voorbij de linkse kerk
DEEL 1

voorbij de linkse kerk

 

Ook ik ben een kind van mijn tijd, maar de tijdgeest daar ben ik altijd tegenin gegaan. Daarom gaat dit verhaal toch over idealen. Van jongsaf hoorde ik bij de linkse kerk. Druk bezig met wereldverbeteren, maar hoe en waarom?

(2014)

Voorbij de linkse kerk
DEEL 2

voorbij de linkse kerk

 

Dit is het verslag van een zoektocht; mijn persoonlijke politieke ontwikkeling tegen de achtergrond van het tijdsbeeld. Of andersom: de ontwikkeling van de linkse kerk, geïllustreerd aan de hand van mijn persoonlijke verhaal. Het is een zoektocht voorbij de linkse kerk, 'beyond' links.

(2014)

 

In de Marge

Curriculum vitae
(1995)

Brieven

Brieven aan een dienstweigeraar-hongerstaker
(1986)

Idealist of Fanatikus

Memoires van een jong wereldverbeteraar
(1984)